چرا از هاست Django استفاده کنیم؟ بررسی جنگو و روش های میزبانی آن

اگر در حوزه برنامه نویسی فعالیت داشته باشید و حتی اگر حوزه تخصصی شما پایتون هم نباشد بسیار بعید هست که نام Django را نشنیده باشید!
جنگو یکی از شناخته شده ترین فریمورک های توسعه وب در پایتون است و از پروژه های کوچک توسعه دهندگان تازه کار تا وب سایت های بزرگ٬ API ها٬ سامانه های سازمانی و سرویس های بزرگ اینترنتی از آن استفاده می کنند.
اما همیشه باید به خاطر داشته باشید در بحث توسعه یک سیستم٬ کدنویسی بخش ابتدایی مسیر هست و تنها پنجاه درصد راه را شامل می شود و بقیه مسیر در واقع زمانی است که پروژه آماده انتشار می شود و سوال مهمی که رخ می دهد این است که پروژه Django را کجا و چگونه اجرا کنیم؟
در سال های نه چندان دور توسعه دهندگانی که از فریمورک جنگو برای پروژه های خود استفاده می کردند یک راهکار بیشتر نداشتند و آن هم خرید سرور مجازی بود٬ یک توسعه دهنده سرور مجازی لینوکسی تهیه می کرد و سپس شروع می کرد به کانفیگ های نرم افزاری آن از جمله نصب پایتون٬ وب سرور٬ دیتابیس و تمام ابزارهایی که برای اجرای پروژه مورد نیاز بودند.
البته این روش هنوز هم طرفداران خود را دارد و کاملا هم اصولی می باشد و نمی توان گفت خرید سرور برای پروژه هایی نظیر جنگو روش صحیحی نیست! اما امروزه دیگر برای خیلی از پروژه های جنگو نیازی نیست که یک سرور کامل را مدیریت کنید. سرویس های تخصصی هاست جنگو می توانند بخش زیادی از زیرساخت هایی که از قبل مورد نیاز است را آماده کنند تا توسعه دهنده نیاز نباشد درگیر کانفیگ های سرور باشد و بیشتر روی توسعه محصول تمرکز کند.
در ادامه این مقاله بررسی می کنیم که Django چیست و چرا تا این اندازه بین توسعه دهندگان محبوب شده است و سپس به سراغ اجرای جنگو روی سرور مجازی می رویم و در انتها توضیح خواهیم داد که هاست جنگو چگونه می تواند راه اندازی و اجرای پروژه های جنگو را ساده تر کند.
Django چیست؟
در تعریف جنگو باید بگوییم یک فریمورک سطح بالای توسعه وب برای زبان Python می باشد که با هدف توسعه سریع٬ امن و ساده تر کردن طراحی اپلیکیشن های تحت وب ساخته شده است.
به زبان ساده اگر یک توسعه دهنده بخواهد یک وب سایت را مستقیم با کدنویسی پایتون از صفر توسعه دهد باید تمام بخش ها مانند مدیریت URL ها٬ ارتباط با دیتابیس٬ سیستم احراز هویت کاربران٬ مدیریت Session ها٬ فرم ها٬ امنیت و پنل مدیریت و تمام قابلیت های دیگر را کدنویسی کند.
به این شکل شاید راه اندازی یک وب سایت از صفر با کدنویسی پایتون به شکل اصولی و دقیق انجام نشود و هم از نظر کارایی و هم از نظر امنیت می تواند بعد از دیپلوی و عملیاتی شدن پروژه باگ های زیادی را از خود نشان دهد.
اما وقتی توسعه دهنده به جای کدنویسی پایه از ابتدا٬ سراغ فریمورک جنگو می رود خیلی از این ابزارهایی که گفته شده را به صورت آماده در اختیار توسعه دهنده قرار می دهد تا نیاز نباشد برای هر ویژگی کدها از پایه نوشته شود و توسعه دهنده بیشتر به جای آنکه درگیر کدها شود روی منطق اصلی پروژه تمرکز کند.
فلسفه اصلی جنگو این است که توسعه دهنده مجبور نباشد برای مشکلات رایج توسعه وب، هر بار راه حل جدیدی از ابتدا ایجاد کند. وب سایت رسمی Django نیز این فریمورک را ابزاری برای توسعه سریع معرفی می کند و قابلیت هایی مانند سیستم احراز هویت، پنل مدیریت، ORM و ابزارهای امنیتی را از امکانات مهم آن می داند.
چرا Django تا این اندازه محبوب شده است؟
اما آیا واقعا یک فریمورک که به توسعه دهنده کمک می کند یک سایت یا وب اپلیکیشن طراحی کند تا این اندازه محبوب می شود؟ یا علت محبوبیت را باید در قابلیت و قدرتی دانست که جنگو در اختیار توسعه دهندگان قرار می دهد؟
مجموعه ای از ویژگی ها باعث شده این فریمورک در طول سال ها جایگاه بسیار خوبی میان برنامه نویسان Backend پیدا کند.
در ادامه به بخش هایی از این قابلیت ها اشاره خواهیم کرد تا علت این محبوبیت بیشتر مشخص شود.
الف- توسعه سریع پروژه:
اولین و شاید مهم ترین هدفی که جنگو داشته و باعث شده واقعا در محبوبیت آن هم تاثیرگذار باشد این است که زمان توسعه را به شدت کاهش می دهد .
خیلی از قابلیت هایی که در یک پروژه تقریبا همیشه مورد نیاز هستند در ساختار جنگو از قبل وجود دارند و به همین دلیل برای ساخت مواردی مانند سیستم کاربران٬ مدیریت اطلاعات دیتابیس٬ پنل مدیریت٬ فرم ها٬ Route ها و مجوز ها اصلا مجبور نیستید همه چیز از ابتدا طراحی شود.
این ویژگی برای پروژه هایی که قرار است خیلی سریع توسعه پیدا کنند و در دسترس کاربران قرار بگیرند اهمیت بالایی دارد.
حتی شعار غیررسمی و شناخته شده Django یعنی The web framework for perfectionists with deadlines نیز به همین فلسفه اشاره دارد: ساخت نرم افزار استاندارد، بدون اینکه سرعت توسعه قربانی شود!
ب- استفاده از قدرت زبان Python:
جنگو با پایتون نوشته شده است برای همین یکی از بزرگ ترین مزایای آن محسوب می شود. پایتون به دلیل خوانایی بالا٬ جامعه کاربری گسترده و کتابخانه های فراوان٬ در حوزه های مختلف برنامه نویسی استفاده می شود.
از توسعه بک اند و اتوماسیون گرفته تا علم داده، هوش مصنوعی، یادگیری ماشین و پردازش داده، همگی از حوزه هایی هستند که پایتون در آن ها حضور پررنگی دارد.
استفاده از Django باعث می شود یک پروژه وب بتواند به سادگی با بخش های دیگر Python ارتباط برقرار کند.
برای مثال اگر یک فروشگاه اینترنتی در آینده بخواهد سیستم پیشنهاد محصول مبتنی بر یادگیری ماشین ایجاد کند، یا یک سامانه تحلیل داده نیاز داشته باشد اطلاعات کاربران را پردازش کند، حضور پروژه در اکوسیستم Python می تواند مزیت قابل توجهی ایجاد کند و راحت تر بتوان این قابلیت را به پروژه اضافه کرد.
پ- ORM قدرتمند:
یکی دیگر از قابلیت های مهم Django، سیستم Object Relational Mapping یا ORM آن است.
ORM به توسعه دهنده اجازه می دهد بخش بزرگی از ارتباط خود با دیتابیس را از طریق کد Python مدیریت کند.
برای مثال به جای اینکه برای تمام عملیات های دیتابیس مستقیما Query های SQL بنویسید، می توانید مدل های پروژه را تعریف کرده و بسیاری از عملیات هایی مانند ایجاد، دریافت، ویرایش و حذف داده ها را با API خود Django انجام دهید.
البته این موضوع به معنای حذف SQL نیست. در مواقع لازم همچنان امکان استفاده از Query های اختصاصی وجود دارد، اما برای بخش بزرگی از نیازهای روزمره پروژه، ORM فرایند توسعه را بسیار ساده تر میکند. مستندات رسمی Django نیز ORM را یکی از اجزای اصلی این فریمورک معرفی می کنند.
با این قابلیت احتمال بروز مشکل در دیتابیس کاهش پیدا می کند چون اجرای مستقیم دستورات SQL می تواند در بعضی مواقع باعث بروز مشکل شود مخصوصا زمانی که با این دستورات آشنایی نداشته باشید و برای نخستین بار هست که از آن استفاده می کنید.
ت- پنل مدیریت آماده Django Admin:
پنل جنگو ادمین یکی از بارزترین ویژگی این فریمورک هست که در توسعه دهنده ای همان ابتدای کار با آن متوجه ارزش بالای آن می شود.
فرض کنید که یک وب سایت فروشگاهی ساختید که صدها محصول٬ کاربر٬ سفارش و دسته بندی دارد و برای مدیریت این اطلاعات به یک پنل مدیریتی هم نیاز دارید٬ با پنل جنگو ادمین توسعه دهنده می تواند براساس مدل های پروژه٬ یک پنل مدیریتی کاربردی در اختیار داشته باشد که از طریق آن امکان مشاهده٬ ثبت٬ ویرایش و حذف داده وجود دارد.
طبیعتا در پروژه های حرفه ای ممکن است پنل مدیریت اختصاصی نیز طراحی شود، اما وجود چنین قابلیت آماده ای خصوصا در مراحل اولیه توسعه، زمان زیادی برای تیم برنامه نویسی ذخیره می کند و همچنین اگر قرار باشد تیم توسعه در همان ابتدا درگیر نوشتن پنل مدیریت شود شاید نتواند به خوبی چیزی که در پنل ادمین جنگو شاهد آن هستیم بتواند پیاده سازی داشته باشند.
ث- امنیت مناسب در سطح فریمورک:
امنیت همیشه یکی از مولفه هایی هست که در بحث توسعه وب جایگاه بالایی دارد.
فریمورک جنگو هم از بابت امن بودن سیستم به شدت قدرتمند عمل کرده است.
حملاتی مانند SQL Injection، Cross-Site Scripting یا XSS، Cross-Site Request Forgery یا CSRF و Clickjacking از جمله تهدیدهای رایج برنامه های تحت وب هستند.
جنگو ابزار ها و مکانیزم هایی را در اختیار توسعه دهنده قرار می دهد که در صورت استفاده صحیح٬ می توانند از بسیاری از اشتباهات رایجی امنیتی جلوگیری شود.
یعنی در واقع توسعه دهنده اگر بخواهد خودش سیستم را از صفر کدنویسی کند٬ حل چالش های امنیتی آن می تواند سخت و دشوار باشد و امکان بروز اشتباه وجود دارد.
اما با قابلیت هایی که جنگو در اختیار توسعه دهنده قرار می دهد این مورد را می توان به شکل صحیح و استاندارد پیاده سازی کرد تا سیستم از نظر امنیت و خطرات رایج در امان باشد.
البته باید توجه داشت که استفاده از یک فریمورک امن به معنای امن شدن خودکار تمام پروژه نیست. امنیت کد، مدیریت دسترسی کاربران، نگهداری کلیدهای محرمانه، بروزرسانی پکیج ها و تنظیم صحیح محیط پروداکشن همچنان بر عهده تیم توسعه است.
ج- ساختار منظم پروژه:
ساختار کد های یک پروژه زمانی از اهمیت بالا برخوردار می شود که پروژه هر روز بزرگتر شود.
Django توسعه دهنده را به استفاده از ساختاری مشخص برای Model ها، View ها، URL ها، Template ها، Middleware ها و دیگر قسمتهای نرم افزار هدایت می کند.
این ساختار باعث می شود کار روی پروژه های بزرگ و تیمی ساده تر شود و اگر توسعه دهنده ای در میانه راه وارد پروژه شود خیلی سریع بتواند معماری پروژه را درک کند.
بنابراین نباید فراموش کنید که همیشه یک پروژه باید از نظر ساختار منظم باشد تا وقتی پروژه رشد می کند و توسعه دهندگان دیگر به آن اضافه می شوند دچار سردرگمی در کدها نشوند و این قابلیتی هست که در جنگو به شکل استاندارد وجود دارد و یکی از مزایای بسیار خوب جنگو می باشد.
چ- جامعه کاربری و مستندات گسترده:
وقتی شما به عنوان توسعه دهنده قرار است سراغ یک زبان برنامه نویسی یا یک فریمورک بروید یکی از مواردی که باید از قبل آن را بررسی کنید این است که وضعیت اکوسیستم آن چگونه است.
ممکن است یک فریمورک از نظر فنی بسیار جذاب باشد اما اگر مستندات ضعیف یا جامعه کاربری کوچکی داشته باشد پیدا کردن راه حل برای مشکلات احتمالی پروژه دشوار باشد.
عموما وقتی از یک فریمورک محبوب و پراستفاده برای راه اندازی پروژه استفاده می کنید به هر خطایی برخورد کنید قبل شما افرادی بوده اند که با آن رو به رو شده اند و در انجمن های مختلف و با یک سرچ ساده می توان هم خطا و هم راه حل را مشاهده کرد.
Django سال هاست توسعه داده می شود، پروژه ای متن باز است و مستندات رسمی گسترده ای دارد. به همین دلیل برای تعداد زیادی از مشکلاتی که هنگام توسعه با آن ها مواجه می شوید، مستندات، مقاله، پکیج یا تجربه مشابهی در جامعه برنامه نویسان وجود دارد.
ح- مناسب برای انواع مختلف پروژه:
شاید گفتن اینکه جنگو برای راه اندازی سایت و وب اپلیکیشن استفاده می شود باعث شود تصور کنید که قرار است با جنگو فقط وب سایت های ساده راه اندازی شود اما از این فریمورک برای ساخت فروشگاه های بزرگ اینترنتی٬ سامانه های پرجمعیت آموزشی٬ وب سایت های شلوغ خبری٬ پنل های بزرگ مدیریتی٬ شبکه های اجتماعی٬ نرم افزارهای SaaS ٬ وب سرویس ها٬ API ها و سامانه های مبتنی بر داده استفاده می شود.
در کنار Django، ابزارهایی مانند Django REST Framework نیز باعث شده اند ساخت REST API برای پروژه های پایتونی بسیار متداول شود.
همین انعطاف یکی از دلایلی است که جنگو را به انتخاب مناسبی برای طیف گسترده ای از پروژه ها تبدیل کرده است.
اجرای Django با محیط Development متفاوت است:
یکی از نکاتی که بارها بین توسعه دهندگان تازه کار دیده شده است و به آن توجه کافی ندارند یا بهتر بگوییم تجربه لازم را ندارند این است که تصور می کنند اجرای پروژه جنگو روی کامپیوتر شخصی با اجرای آن در محیط واقعی اینترنت کاملا تفاوت دارد.
زمانی که در محیط توسعه دستور python manage.py runserver را اجرا می کنید، Django یک Development Server در اختیار شما قرار می دهد تا بتوانید پروژه را آزمایش کنید.
اما این سرور در واقع برای محیط پروداکشن طراحی شده نیست.
مستندات رسمی جنگو هم به صراحت اعلام می کند که برای محیط پروداکشن از یک WSGI یا ASGI مناسب استفاده شود.
همچنین در محیط واقعی باید مواردی مانند HTTPS، فایل های Static، تنظیمات دیتابیس، بک آپ، لاگ٬ ارور لاگ و … به شکل صحیح مدیریت شوند.
دقیقا در همین نقطه هست که انتخاب یک زیرساخت مناسب جهت میزبانی پروژه اهمیت خود را نشان می دهد.
برای سال ها زمانی که برنامه نویسان یک پروژه پایتون یا جنگو را به اتمام می رساندند تنها گزینه اصلی توسعه دهندگان برای انتشار پروژه تهیه سرور مجازی یا همان VPS بود.
دلیل این مورد هم واضح بود چون هاست های اشتراکی سنتی برای سایت های PHP و سیستم های مدیریت محتوایی مانند وردپرس طراحی شده بودند و اصلا کسی تصور نمی کرد بعدا بتوان روی همین هاست با کانفیگ های اصولی و ویژه امکان اجرای پایتون را به دست آورد.
بنابراین توسعه دهنده ای که به نسخه مشخص Python، نصب پکیج ها، اجرای اپلیکیشن و کنترل بیشتر روی محیط مجازی نیاز داشت، معمولا به سمت VPS می رفت.
در سرور های مجازی کنترل کامل سیستم عامل در اختیار توسعه دهنده بود و تقریبا تمام اجزای مورد نیاز خود را نصب و تنظیم می کردند.
همین سطح بالای دسترسی و کنترل باعث شده است که همچنان سرور های مجازی یکی از گزینه های بسیار خوب برای پروژه های حرفه ای و بزرگ باشد.
اما یک موردی که وجود داشت و باعث می شد توسعه دهندگان خیلی به سرور علاقه نداشته باشند این بود که وقتی دسترسی تا این اندازه بالا بود مسئولیت کامل مدیریت سرور نیز بر عهده خود کاربر قرار می گرفت و توسعه دهنده مجبور بود تمام موارد از جمله امنیت٬ بروزرسانی٬ نصب و پیکربندی نرم افزارها٬ نصب فایروال٬ بک آپ گیری٬ آپتایم و قطعی های احتمالی را شخصا مورد بررسی قرار دهد چون سرور ها شامل پشتیبانی فنی نبودند و سرور هایی هم که به صورت مدیریت شده در اختیار توسعه دهندگان قرار می گرفت عمدتا هزینه بالایی داشتند.
برای راه اندازی Django روی VPS چه کارهایی باید انجام می دادیم؟
راه اندازی یک پروژه جنگو روی سرور مجازی به گونه ای نبود که آن را خیلی ساده بدانیم! اگر پروژه برای تست بود بحث کاملا متفاوت بود ولی برای پروژه هایی که قرار بود عملیاتی شوند و کاربران زیادی به آن مراجعه کنند بحث کاملا تفاوت داشت.
برای مثال فرض کنید یک سرور مجازی خام لینوکس تهیه می کردید در این شرایط یک IP در اختیار شما قرار می گرفت که می توانستید با مشخصات لاگین به آن SSH بزنید و لاگین کنید تا اینجای کار شما وارد یک سرور روشن شدید ولی هیچ کانفیگی جهت راه اندازی جنگو وجود ندارد.
ابتدا باید سیستم عامل را بروزرسانی کنید و از نظر امنیتی شود. سپس Python و نسخه مورد نیاز پروژه، pip و Virtual Environment را نصب کنید.
در مرحله بعد باید Application Server مناسب پروژه مانند Gunicorn، uWSGI یا در پروژه های مبتنی بر ASGI ابزارهایی مانند Uvicorn یا Daphne را راه اندازی کنید.
بعد از این مرحله به نصب وب سرور می رسیم تا بتواند به درخواست های پروژه پاسخ دهد! عموما استفاده از وب سرور هایی نظیر Nginx یا Apache به علت رایگان بودن بیشتر مورد استفاده قرار می گیرند.
بعد از این مرحله تازه باید سراغ نصب دیتابیس بروید و برای پروژه خود متناسب با نیازی که دارد از دیتابیس هایی نظیر MySQL یا PostgreSQL جهت نصب استفاده کنید یا دیتابیس های دیگری که مورد نیاز است را نصب کنید.
سپس نوبت به تنظیم دامنه و DNS، ایجاد SSL، مدیریت فایل های Static و Media، تنظیم پرمیشن فایل ها، فایروال٬متغییر محیطی، لاگ، بک آپ گیری و مانیتورینگ می رسد.
بعد از اتمام تمام این مراحل باید یک روش پیاده سازی کنید تا در صورتی که پروژه متوقف شد به صورت اتوماتیک دوباره اجرا شود و یا اینکه وقتی سرور ریستارت می شود پروژه به صورت خودکار مجدد شروع به کار کند.
بنابراین دیپلوی کردن یک پروژه جنگو روی VPS فقط به معنای آپلود سورس پروژه نیست؛ شما عملا در حال مدیریت زیرساخت نرم افزار خود نیز هستید و این مورد برای کاربرانی که شناخت بالایی نسبت به سرور های مجازی و کانفیگ آن نداشتند ساده نخواهد بود.
مشکل VPS چیست؟
در حالت کلی همانطور که در ابتدای مقاله اشاره شد سرور های مجازی یک محیط کاملا استاندارد برای اجرای پروژه می باشند و از این نظر هیچ موردی ندارد که شما پروژه خود را روی سرور ران کنید و در عمل دست شما برای راه اندازی هم کاملا باز هست.
به طور کلی سرور مجازی یکی از بهترین انتخاب ها برای خیلی از پروژه هایی می باشد که دسترسی سطح بالا نیاز دارند.
اما مشکل زمانی ایجاد می شود که شما یک پروژه دارید ولی پروژه شما نیاز به امکانات کامل یک سرور ندارد! یعنی پروژه می تواند روی بستر های دیگر هم بدون دسترسی Root راه اندازی شود ولی شما همچنان روی سرور های مجازی مجبور هستید که تمام مدیریت را برعهده بگیرید.
فرض کنید یک API، سامانه مدیریت مشتریان، وب سایت شرکتی یا فروشگاه متوسط با Django توسعه دادید. ممکن است نیاز اصلی شما فقط اجرای پایتون، نصب پکیج های پروژه، اتصال دامنه، دیتابیس و اجرای جنگو باشد.
در چنین شرایطی مدیریت کرنل سیستم عامل، فایروال، سرویس های سیستم عامل، وب سرور، دیتابیس، SSL و بک آپ عملا زمان شما را از توسعه پروژه می گیرد.
اینا ها در عمل واقعا چالش های زیادی را برای توسعه دهنده ایجاد می کند فرض کنید بک آپ گیری قرار باشد از سمت توسعه دهنده انجام شود٬ اینکه قرار باشد هر بار به صورت دستی از تمام فایل ها و دیتابیس بک آپ گیری کند علاوه بر اینکه زمان بر است ممکن است اطلاعات ناقص شود و همچنین نمی توان بک آپ ها را روی همین سرور نگه داشت چون با بروز مشکل سخت افزاری داده ها از بین می رود بنابراین نیاز است حتما از یک سرور مجزا هم برای بک آپ گیری و قرار گیری بک آپ ها استفاده شود.
این تنها بخشی از چالش های کار با سرور مجازی می باشد و وقتی تمام این پازل ها کنار هم قرار می گیرد ثابت می کند که هاست جنگو هم می تواند گزینه بسیار جذابی باشد.
هاست پایتون/جنگو چیست؟
هاست پایتون یا هاست جنگو یک محیط میزبانی یا همان هاست هست که زیرساخت های لازم برای اجرای پروژه های پایتون و جنگو را در اختیار توسعه دهنده قرار می دهد.
تا چند سال پیش هاست های لینوکس امکان اجرای پروژه های پایتون را نداشتند اما کلادلینوکس در بروزرسانی هایی که انجام داد Setup Python App را وارد محیط میزبانی سی پنل یا دایرکت ادمین کرد و سرور هایی که از کلادلینوکس استفاده می کردند با نصب این ابزار و نسخه های مختلف پایتون برای راه اندازی پروژه های پایتونی آماده می شدند.
برخلاف سرور مجازی که یک زیرساخت خام و بدون کانفیگ هست و مدیریت در سطح سیستم عامل هم با کاربر می باشد! در هاست های پایتون شرکت میزبان بخش قابل توجهی از زیرساخت و کانفیگ ها را آماده می کند و توسعه دهنده بیشتر با محیط اجرای اپلیکیشن سر و کار دارد و درگیر جزییات فنی سمت سرور نمی شود.
برای مثال در هاست پایتون حرفه ای امکاناتی نظیر٬ انتخاب نسخه پایتون٬ ایجاد اپلیکیشن٬ تعریف متغییر محیطی٬ نصب پکیج با ابزار pip ٬ اتصال دامنه٬ مدیریت SSL ٬ ایجاد دیتابیس و دسترسی به ترمینال یا SSH وجود دارد.
یعنی در عمل بخش زیادی از راهی که باید در زمان خرید سرور انجام می شد٬ روی هاست ها از قبل انجام شده هست.
علاوه بر موارد گفته شده مستنداتی که در خصوص راه اندازی پروژه روی هاست پایتون وجود دارد کمک می کرد توسعه دهنده بهتر این فضا را درک کند و برای راه اندازی پروژه اقدام کند.
در نتیجه توسعه دهنده همچنان پروژه Django خود را مدیریت می کند، اما دیگر مجبور نیست تمام سرور را از پایه آماده کند.
در واقع به طور کلی می توان گفت هاست های جنگو یک تحول بزرگ در این زبان برنامه نویسی ایجاد کردند و طرفداران این زبان بخاطر سهولت در راه اندازی پروژه روی هاست بیشتر از قبل شدند.
چرا هاست پایتون برای Django گزینه مناسبی است؟
اما اگر بخواهیم بررسی کنیم که چرا یک هاست پایتون می توان گزینه بسیار خوبی برای پروژه هایی نظیر جنگو باشد باید به موارد متعددی اشاره کنیم.
همانطور که گفته شد یکی از علت های محبوبیت این هاست ها این بود که کمک کرد کدنویسی پروژه و اجرای پروداکشن پروژه ساده تر از قبل شود و مسیر بین کدنویسی و اجرا کوتاه تر شود.
در VPS شما هم توسعه دهنده پروژه خود هستید و هم تا حدودی نقش مدیر سرور را بر عهده دارید.
در هاست پایتون بخش بیشتری از مدیریت زیرساخت بر عهده شرکت هاستینگ می باشد.
به همین دلیل برای پروژه هایی که نیازمند دسترسی کامل Root و تنظیمات خاص سیستم عامل نیستند، این روش می تواند مزایای زیادی داشته باشد.
1- راه اندازی سریع تر پروژه Django:
اولین مزیتی که می توان در خصوص هاست های پایتون یا جنگو بیان کرد این است که باعث می شود زمان اولیه راه اندازی کاهش پیدا کند.
اگر یک سرور مجازی خام تهیه کنید قبل از اینکه بتوانید پروژه را دیپلوی کنید باید محیط اجرای پروژه را آماده کنید. اما در هاست تخصصی پایتون خیلی از ابزارهای اصلی از قبل روی سرور نصب و تنظیم شده هستند.
بنابراین توسعه دهنده فقط کافی هست App مورد نیاز پروژه را در ابزار Setup Python App بسازد و با محیط مجازی که در اختیار پروژه قرار می گیرد سورس را آپلود کند و کتابخانه های مدنظر خود را با دستوری نظیر
pip install -r requirements.txt
نصب کند و دیتابیس خود را ایجاد کرده و روی پروژه تنظیم کند.
همین مراحل گفته شده اگر روی سرور مجازی بخواهد پیاده سازی شود زمان زیادی را از توسعه دهنده می گیرد.
برای برنامه نویسی که تمرکز اصلی او توسعه بک اند است و علاقه ای به مدیریت یک سرور لینوکسی ندارد، این تفاوت بسیار مهم خواهد بود.
2- نیاز کمتر به دانش مدیریت لینوکس و سرور:
مهارت مدیریت و کانفیگ یک سرور برای یک پروژه پروداکشن یک توانایی مستقل هست!
اینکه یک توسعه دهنده دانش پایتون و جنگو را دارد به این معنا نیست که لزوما یک متخصص لینوکس یا امنیت هست و قرار است یک سرور مجازی خام لینوکس را به بهترین شکل از نظر امنیت یا وب سرور مدیریت کند.
البته که آشنایی کلی با مفاهیم پایه لینوکس و دستورات ابتدایی آن بسیار کمک کننده هست و حتی در هاست پایتون هم می توان در SSH یا ترمینال گره گشا باشد اما این معنای این نیست که الزاما باید یک متخصص لینوکس باشید.
هاست Python می تواند بسیاری از این مسئولیت ها را از سطح توسعه دهنده خارج کند.
در نتیجه برنامهنویس به جای اینکه بخشی از زمان خود را صرف حل مشکلات زیرساخت کند، می تواند روی توسعه قابلیت های جدید، رفع باگ ها و بهبود عملکرد نرم افزار تمرکز کند.
3- مدیریت ساده تر نسخه پایتون و پکیج ها:
همیشه قرار نیست یک توسعه دهنده تنها یک پروژه در دست توسعه داشته باشد! وقتی یک توسعه دهنده دو یا چند پروژه فعال داشته باشد و بخواهد روی یک زیرساخت مناسب آن ها را اجرا کند طبیعی هست که ممکن است هر کدام به نسخه های مختلفی از پایتون نیاز داشته باشند!
یک محیط مناسب میزبانی Python باید امکان ایجاد محیط جداگانه برای App ها و نصب پکیج های لازم با pip را فراهم کند.
یعنی در واقع نباید محیط مجازی که برای یک پروژه فعال می کند تداخلی با یک پروژه دیگر داشته باشد و این تضاد ها باعث قطعی پروژه ها شود.
وجود ترمینال یا SSH نیز برای توسعه دهندگان اهمیت زیادی دارد؛ زیرا اجرای دستوراتی مانند Migration ٬ Collectstatic ، نصب وابستگی ها و دستورات مدیریتی جنگو معمولا از طریق کامند لاین انجام می شود.
بنابراین در زمان انتخاب هاست پایتون باید بررسی کرد که سرویس مورد نظر چه نسخههایی از پایتون را ارائه می کند، امکان استفاده از Virtual Environment چگونه است و آیا دسترسی لازم برای نصب وابستگی ها و کتابخانه های پروژه وجود دارد یا خیر.
4- دسترسی به SSH و Git:
اینکه بدون دسترسی Git هم می توان پروژه را دیپلوی کرد موردی واضح هست اما دسترسی به Git می تواند سرعت دیپلوی و راحتی تغییرات را برای توسعه دهنده به همراه داشته باشد و بخش مهمی از توسعه نرم افزار هست.
در هاست پایتون مناسب دسترسی SSH و Git وجود دارد و می تواند انتشار نسخه های جدید را ساده تر کند
توسعه دهنده می تواند Repository پروژه را Clone یا Pull کند، وابستگی ها و کتابخانه های جدید را نصب کند، Migration ها را اجرا کرده و پروژه را در دسترس قرار دهد.
به این شیوه فرآیند دیپلوی به نسبت دیپلوی دستی و آپلود فایل ها به هاست کاملا ساختارمند تر خواهد شد.
دسترسی SSH هم به کاربر کمک می کند دستورات لازم را در محیط کامند لاین اجرا کند و به خوبی بتواند پروژه را اجرا بگیرد.
حتما قبل از تهیه هاست پایتون یا جنگو از وجود دسترسی SSH یا Terminal اطمینان حاصل کنید چون برخی از شرکت ها این دسترسی ها را فعال نمی کنند.
5- مدیریت ساده تر SSL:
امروزه دیگر مردم به پروژه ای که SSL نداشته باشد و عکس قفل کنار نام دامنه ظاهر نشود اعتماد نمی کنند.
یک بخش ضروری برای پروژه های پروداکشن وجود SSL روی دامنه می باشد.
مستندات جنگو را اگر بررسی کنید استفاده از HTTPS را برای وب سایت هایی که لاگین و سشن دارند توصیه می کند.
در سرور مجازی نصب SSL و تنظیمات وب سرور که روی پورت 443 به درخواست ها پاسخ دهد کاملا برعهده مدیر سرور یا همان توسعه دهنده می باشد که می تواند تایم زیادی را از کاربر بگیرد.
اما در هاست ها این کار کاملا از قبل روی هاست تعبیه شده است و با ست کردن DNS روی دامنه و برقرار ارتباط دامنه با هاست به صورت اتوماتیک عموما SSL روی دامنه فعال می شود.
علاوه بر آن در هاست ها با وجود کنترل پنل هایی نظیر سی پنل این کار ساده تر هم هست و کاربر می تواند از گواهینامه های امنیتی شخصی خریداری شده خود برای سایت و پروژه استفاده کند.
برای توسعه دهندگانی که می خواهند روی هاست پایتون سایت اجرا کنند وجود SSL و گواهینامه امنیتی یک ضرورت بدون بحث می باشد.
6- مدیریت ساده تر Database:
همه پروژه های جنگو از دیتابیس استفاده می کنند و خود جنگو هم به صورت رسمی از چندین نوع دیتابیس پشتیبانی می کند و در پروژه های پروداکشن استفاده از PostgreSQL و MySQL خیلی رایج می باشد.
در سرور مجازی نصب دیتابیس کاملا برعهده توسعه دهنده هست و تنظیمات احراز هویت٬ مدیریت دسترسی شبکه٬ آپدیت و بک آپ از دیتابیس و همچنین کانفیگ اصولی جهت بالاترین راندمان در عملکرد دیتابیس با خود کاربر می باشد.
در هاست های پایتون اما این کار به شدت ساده می باشد با وجود دسترسی هایی که قرار دارد کاربر به سادگی برای خود دیتابیس و یوزر می سازد و از آن در جنگو استفاده می کند.
برخی سرویس های پایتون حتی امکان استفاده از سرویس هایی مانند PostgreSQL، MySQL، Redis یا MongoDB را نیز فراهم می کنند.
در هاست های پارس وب سرور تمام این دیتابیس ها کاملا در اختیار کاربر قرار دارد و کاربر مطابق با نیاز پروژه خود می تواند از هر کدام از این دیتابیس ها استفاده کند.
این موضوع برای پروژه هایی که در کنار دیتابیس اصلی خود به کش ، صف یا قابلیت های دیگر نیاز دارند می تواند اهمیت زیادی داشته باشد.
7- کاهش مسئولیت نگهداری از زیرساخت:
ما در خصوص دغدغه های راه اندازی سرور های مجازی تا حدودی صحبت کردیم اما وقتی به این موضوع دقیق شوید مشاهده خواهید کرد که راه اندازی بخش کوچکی از مدیریت سرور است!
در واقع بعد از راه اندازی هست که موارد اصلی خود را نمایان می کنند از آپدیت کردن سیستم عامل گرفته تا پکیج های امنیتی که باید به درستی نصب٬ کانفیگ و بروزرسانی مداوم شوند٬ نسخه های مختلف سرویس ها باید مدیریت شود٬ فضای دیسک ممکن است پر شود و باعث کرش کردن سرویس و مشکلات احتمالی شود که باید به صورت مرتب مانیتورینگ شود.
بک آپ های گرفته شده باید از نظر امکان ریستور بررسی شوند و لاگ ها به صورت مرتب تحت نظر گرفته شوند تا از مشکلات احتمالی جلوگیری شود.
ممکن است سرور کرش کند و باید علت این کرش مشخص شود تا از بروز مجدد تا حد ممکن جلوگیری شود.
گواهینامه امنیتی باید تمدید شوند و از مشکلات امنیتی احتمالی جلوگیری شود.
تمام این فعالیت ها در طول عمر پروژه ادامه دارند.
در هاست، بخش قابل توجهی از این وظایف در سطح سرور بر عهده ارائهد هنده میزبانی قرار می گیرد و توسعه دهنده درگیر موارد گفته شده به هیچ عنوان نیست! البته که در بحث امنیت و امن کردن پروژه خود کاربر نقش دارد ولی امنیت سمت سرور برعهده هاستینگ می باشد و این ویژگی ها برای تیم های کوچکی که متخصص سمت سرور نداشته باشد بسیار کلیدی هست.
8- هزینه کمتر برای پروژه های کوچک و متوسط:
زمان مقایسه قیمت سرور مجازی و هاست ممکن است کاربر تصور کند اختلاف هزینه به خصوص در هاست های پرقدرت تر مانند هاست اختصاصی که برای راه اندازی پروژه های جنگو هم بسیار مناسب هست با سرور تفاوت فاحشی دیده نشود.
این دقیقا همان نقطه هست که کاربر ممکن است به اشتباه تصور کند پس فرقی از نظر هزینه بین هاست و سرور نیست و می تواند به جای خرید هاست٬ با خرید سرور دسترسی های سطح بالاتری هم داشته باشد.
اما هزینه واقعی سرور مجازی تنها هزینه خرید خود سرور نیست و شامل زمان مدیریت٬ نصب لایسنس های مختلف٬ فضای مجزای بک آپ گیری٬ هزینه کانفیگ های سرور و … هم می شود.
در عمل وقتی سرور تهیه می شود شما یک سرور خام تحویل گرفتید که برای کانفیگ و نصب لایسنس باید هزینه های مجزا پرداخت کنید و اگر هم سرور دچار مشکل شود و شما تخصص حل را نداشته باشید به یک متخصص سمت سرور نیاز پیدا می کنید که برای کار روی سرور ممکن است به صورت ساعتی دستمزد بالا دریافت کند!
در کنار بحث های مالی باید این نکته را هم گفت که وقتی شما چندین ساعت در ماه را صرف بک آپ گیری٬ آپدیت سیستم٬ مانیتورینگ و دیباگ کردن مشکلات سرور می کنید هم بخشی از هزینه زیرساخت پروژه محسوب می شود.
در پروژه هایی که واقعا به امکانات VPS نیاز دارند، این هزینه کاملا منطقی است.
اما در یک پروژه کوچک یا متوسط که فقط به محیط استاندارد اجرای جنگو احتیاج دارد، استفاده از هاست ممکن است اقتصادی تر باشد.
9- کنترل پنل و مدیریت ساده سرویس ها:
روی هاست ها کنترل پنل هایی نظیر سی پنل و یا دایرکت ادمین نصب می باشد و همین مورد باعث می شود کار بر روی هاست ساده تر شود.
کنترل پنل ها به شما امکان مدیریت فایل٬ دیتابیس٬ DNS ٬ SSL ٬ دامنه ها٬ ایمیل٬ کرانجاب٬ بک آپ گیری و … را می دهند و در محیط گرافیکی شما به سادگی می توانید این موارد را سازمان دهی کنید.
اما وقتی به سراغ سرور مجازی می روید دیگر امکان مدیریت این موارد به سادگی نیست و برای هر کدام باید با دستورات سمت سرور موارد دلخواه را اضافه کنید یا هزینه بالایی برای نصب کنترل پنل و خرید لایسنس بپردازید.
در هاست همچنان با دسترسی ترمینال می توانید کامند های مدنظر را اجرا کنید و موارد گرفته شده صرفا یک رابط مدیریتی در اختیار شما قرار می دهد در صورتی که ترمینال و محیط SSH با قوت خود باقی هست.
10- امکان استفاده از منابع بالا بدون درگیری با مدیریت سرور:
در سرور مجازی هر منابعی که خود سرور داشته باشد مستقیم در اختیار پروژه شما قرار نمی گیرد و بخشی از منابع سخت افزاری مانند CPU ٬ RAM و دیسک صرف خود سیستم عامل و سرویس های جانبی می شود.
برای مثال کنترل پنل ٬ سیستم مانیتورینگ٬ دیتابیس٬ وب سرور و سایر سرویس های نصب شده همگی از منابع سرور استفاده می کنند و قرار نیست تمام منابعی که در سرور مجازی نوشته شده به پروژه شما اختصاص یابد.
اما در هاست ها یک مزیت بسیار خوبی که وجود دارد این است که منابع گفته شده در هر پلن هاست دقیقا همان چیزی هست که برای پروژه شما قرار است اختصاص یابد و دیگر قرار نیست شما منابع هاست خود را صرف بخش های مختلف سرور کنید.
در هاست ها می توان به سادگی برای داشتن منابع بالاتر هاست را ارتقا داد تا میزان منابع سخت افزاری بیشتری در اختیار پروژه در زمان پیک مصرف قرار بگیرد.
در نظر داشته باشید محدودیت های سخت افزاری هر هاست ممکن است با هاست دیگر متفاوت باشد و حتما باید محدودیت های منابع را قبل از خرید هاست بررسی کنید.
اینکه صرفا براساس نام هاست مانند هاست نامحدود یا هاست حرفه ای! اقدام به خرید کنید انتخاب مناسبی نخواهد بود.
11- Backup گیری ساده تر:
از دست رفتن دیتابیس یا فایل های کاربران می تواند خسارت بسیار زیادی به پروژه ایجاد کند و ممکن است زحمات چندین سال را از بین ببرد.
بنابراین پروسه بک آپ گیری از مواردی هست که باید به شکل کاملا جدی و اصولی به آن رسیدگی کرد و نمی توان ساده از کنار آن گذشت.
همانطور که گفته شد بک آپ گیری از سرور کاملا برعهده توسعه دهنده می باشد و به چالش هایی که دارد اشاره شد.
اینکه بک آپ باید در چه بازه زمانی هایی گرفته شود و چند نسخه از آن باقی بماند و کجا نگهداری شود و در زمان ریستور چگونه باید انجام شود٬ از جمله موارد مهمی هست که توسعه دهنده باید فکر جدی در مورد آن داشته باشد.
اما در هاست ها برخلاف سرور ها بک آپ گیری توسط شرکت هاستینگ به شکل مرتب گرفته می شود و شرکت های مطرح چند نسخه بک آپ را از سرور خود خارج می کنند تا در صورت مشکل در سرور یا دیتاسنتر امکان بازگردانی وجود داشته باشد.
همیشه در نظر داشته باشید با وجود اینکه در هاست ها بک آپ گیری خودکار و اتوماتیک وجود دارد بهتر است به صورت دوره ای از سرویس خود بک آپ تهیه کنید و نگهداری کنید و همیشه به بک آپ گیری شرکت هاستینگ اکتفا نکنید چون امکان بروز مشکلات پیش بینی نشده همیشه وجود دارد.
12- امنیت سرور با شما نیست، اما امنیت پروژه همچنان با شماست:
در خصوص مزیت های استفاده از هاست به جای سرور عرض شد که امنیت سمت سرور از عهده توسعه دهنده خارج می شود و این شرکت هاستینگ است که این امنیت را برقرار می کند.
گاهی کاربران تصور می کنند چون امنیت سمت سرور برعهده شرکت میزبان هست پس دیگر مسئولیتی در قبال امنیت ندارند! اما این یک باور اشتباه می باشد.
درست است که شرکت هاستینگ امنیت سمت سرور را با نصب فایروال های امنیتی٬ آنتی ویروس ها و آنتی شل برقرار می کند و کانفیگ های امنیتی را در لایه های مختلف سیستم عامل پیاده سازی می کند اما این دلیل نمی شود که پروژه شما دچار مشکل امنیتی نشود چون ممکن است موارد امنیتی روی پروژه به درستی پیاده سازی نشود.
اگر DEBUG=True روی پروژه پروداکشن باقی بماند، Secret Key داخل مخزن عمومی قرار گرفته باشد، پسورد ها ضعیف باشند، پکیج های آسیب پذیر استفاده شوند یا پرمیشن های پروژه اشتباه تنظیم شده باشند، هاست نمی تواند تمام این مشکلات را جبران کند.
Django برای محیط پروداکشن توصیه های مشخصی دارد و حتی دستور
manage.py check --deploy
را برای بررسی تعدادی از تنظیمات مهم در اختیار توسعه دهنده قرار می دهد.
بنابراین هاست مناسب می تواند امنیت سمت سرور را ساده کند، اما امنیت پروژه همچنان مسئولیت تیم توسعه است.
آیا هاست پایتون برای هر پروژه Django مناسب است؟
پاسخ به این سوال واضح هست:
خیر٬ هاست پایتون قرار نیست برای هر پروژه جنگویی مناسب باشد و همانطور که سرور مجازی همیشه بهترین انتخاب نیست گاهی هاست ها هم گزینه جذابی نخواهند بود.
اگر پروژه دارای معماری خاصی باشد و نرم افزارهای دلخواه در سطح سیستم عامل باید نصب شوند ممکن است روی هاست محدودیت داشته باشید و شرکت میزبان هم قبول نکند که ابزار مورد نیاز شما را نصب کند.
همچنین اگر به دسترسی روت، Docker، Kubernetes، سرویس های سیستمی اختصاصی، تنظیمات خاص وب سرور، معماری میکروسرویس پیچیده یا امنیت سفارشی نیاز دارید، سرور مجازی٬ سرور اختصاصی و پلتفرم های ابری گزینه بهتری خواهند بود.
برای مثال پروژه ای که چندین سرویس مستقل دارد، Worker های مختلف اجرا می کند، Message Broker اختصاصی دارد و نیازمند تنظیمات شبکه ویژه است، احتمالا کنترل بیشتری از چیزی که یک هاست معمولی ارائه میدهد احتیاج خواهد داشت.
در مقابل، یک فروشگاه Django ، API ، پنل مدیریتی، سامانه رزرو، سایت شرکتی یا پروژه SaaS کوچک و متوسط ممکن است بدون هیچ نیازی به دسترسی روت روی یک محیط مناسب پایتون به خوبی اجرا شود.
بنابراین هدف حذف VPS نیست؛ هدف این است که برای پروژه ای که به VPS احتیاج ندارد، بیدلیل مسئولیت یک سرور کامل را نپذیریم.
هنگام انتخاب هاست Django به چه مواردی توجه کنیم؟
صرف اینکه یک سرویس با عنوان هاست پایتون عرضه شده باشد به معنی مناسب بودن آن برای تمام پروژه های Django نیست.
قبل از انتخاب سرویس باید نسخههای پایتون قابل استفاده، امکان نصب پکیج با pip، دسترسی SSH یا Terminal، روش اجرای WSGI یا ASGI، محدودیت RAM و CPU، فضای دیسک، پشتیبانی از SSL و Git، امکانات بک آپ و دیتابیس های قابل استفاده را بررسی کنید.
اگر پروژه PostgreSQL نیاز دارد، مطمئن شوید سرویس مورد نظر PostgreSQL را ارائه می کند.
اگر از Redis استفاده می کنید، دسترسی به Redis را بررسی کنید.
اگر پروژه شما Worker یا Job های زمان بندی شده دارد، امکان اجرای Cron Job یا Worker های مورد نیاز را بررسی کنید.
همچنین باید مطمئن شوید ارائه دهنده امکان مشاهده لاگ ها و ریستارت کردن App را در اختیار شما قرار می دهد.
برای پروژههای Django، فقط حجم دیسک مهم نیست. منابع CPU، RAM و تعداد پردازش هایی که پروژه می تواند اجرا کند نیز تاثیر مستقیمی بر عملکرد پروژه دارند.
اگر شما فقط توسعه دهنده کدها هستید و می خواهید همچنان تمرکز روی پایتون جنگو باقی بماند بهتر است هاست پایتون یا جنگو تهیه کنید.
همچنین برای فریلنسرهایی که چند پروژه جنگو کوچک و متوسط دارند، تیم های استارتاپی فاقد نیروی متخصص سمت سرور، پروژه های دانشگاهی، API ها، پنل های مدیریتی و کسب و کارهایی که می خواهند هزینه مدیریت زیرساخت را کاهش دهند، و از روش های مناسب میزبانی هست.
تهیه VPS ممکن است امکاناتی بیشتر از نیاز واقعی پروژه در اختیار شما قرار دهد و در مقابل مسئولیت های اضافه ای نیز ایجاد کند.
هاست Python یا VPS؛ در نهایت کدام را انتخاب کنیم؟
انتخاب این دو سرویس برای میزبانی از پروژه جنگو شما در نهایت بستگی به معماری پروژه شما دارد.
درست است که سرور مجازی کنترل بیشتری می دهد اما تمام بخش های سرور نیز در اختیار شما خواهد بود
انتخاب بین این دو بستگی به معماری پروژه دارد.
VPS کنترل بیشتری ارائه می دهد. اما همیشه نیاز نیست شما به فایروال یا کانفیگ دیتابیس دسترسی داشته باشید یا وب سرور را شخصی سازی کنید! گاهی فقط نیاز است که پروژه بارگذاری شود و در دسترس کاربران شما قرار بگیرد.
اگر می خواهید کنترل کامل داشته باشید و پروژه به ابزارهای خاصی برای نصب سمت سرور نیاز دارد خرید سرور مجازی یک انتخاب اجتناب ناپذیر هست اما اگر به این موارد نیاز نیست هاست جنگو می تواند گزینه بسیار خوبی برای پروژه های جنگویی باشد.
برای تعداد زیادی از پروژه های Django هاست همان چیزی است که نیاز دارند.
بنابراین نمی توان گفت یکی از این دو به صورت مطلق بهتر است.
اگر پروژه به تنظیمات اختصاصی و کنترل کامل نیاز دارد، VPS انتخاب مناسب تری است.
اگر هدف شما اجرای سریع و ساده یک پروژه استاندارد Django است و نیازی به مدیریت سطح سیستم عامل ندارید، هاست Python می تواند انتخاب بسیار منطقی تری باشد.
جمع بندی:
جنگو به عنوان یکی از قدرتمندترین و شناخته ترین فریمورک های توسعه وب با پایتون می باشد از ویژگی های مهم این فریمورک می توان به توسعه سریع٬ ORM قدرتمند٬ پنل مدیریتی آماده٬ امکانات امنیتی ویژه٬ ساختار منظم و جامعه کاربری بزرگ و دسترسی به اکوسیستم گسترده پایتون اشاره کرد که باعث شده این فریمورک برای طیف متنوعی از پروژه های تحت وب مورد استفاده قرار بگیرد.
اما همیشه ساخت پروژه نیمه راه می باشد و بعد از تکمیل پروژه باید محیط مناسبی هم برای اجرای آن انتخاب کرد.
همانطور که در متن بارها اشاره شد سرور های مجازی اولین انتخاب بودند و آزادی عمل بسیار زیادی در اختیار توسعه دهنده قرار می دهد اما در مقابل تمام مسئولیت نصب و نگهداری سرور برعهده کاربر خواهد بود.
امروزه برای بسیاری از پروژه ها می توان از هاست تخصصی Python و Django استفاده کرد.
هاست جنگو تلاش می کند بسیاری از این پیچیدگی های زیرساختی را از مسیر توسعه دهنده حذف کند. وقتی محیط اجرای Python، دیتابیس، SSL، SSH، Git و امکانات مورد نیاز برای اجرای اپلیکیشن از قبل فراهم باشد، توسعه دهنده می تواند پروژه را سریع تر به محیط عملیاتی منتقل کند و بخش بیشتری از زمان خود را صرف توسعه قابلیت های جدید و بهبود محصول کند.
بنابراین انتخاب درست الزاما قدرتمندترین یا پیچید هترین سرویس نیست؛ بلکه سرویسی است که با نیاز واقعی پروژه هماهنگ باشد. اگر پروژه شما بدون دسترسی سطح سیستم عامل قابل اجراست، استفاده از هاست Django می تواند مسیر ساده تر و کم درد سرتری باشد. اما اگر معماری پروژه به کنترل گسترده زیرساخت وابسته است، VPS همچنان انتخاب منطقی تری خواهد بود.
در نهایت پیش از انتخاب سرویس میزبانی، بهتر است به جای پرسیدن کدام سرویس امکانات بیشتری دارد؟ این سؤال را مطرح کنیم: پروژه من واقعا به چه میزان کنترل، منابع و امکانات زیرساختی نیاز دارد؟ پاسخ همین سوال می تواند بهترین مسیر میزبانی پروژه جنگو را مشخص کند.









