چه زمانی باید از هاست اشتراکی به VPS مهاجرت کنیم؟

مهاجرت از هاست اشتراکی به سرور های مجازی و چالش های آن!

یکی از اولین و مهم ترین قدم هایی که هر مدیر وب سایت باید در شروع کسب و کار خود بردارد انتخاب سرویس مناسب برای میزبانی پروژه خود هست.

زیرساخت مناسب از جمله مهم ترین عواملی هست که می تواند روی سرعت و پایداری و حتی تجربه کاربران تاثیر بسزایی داشته باشد. بسیاری از وب سایت ها فعالیت خود را با یکی از انواع هاست اشتراکی آغاز می کنند.

عموما علت انتخاب هاست اشتراکی به قیمت مناسب آن و مدیریت ساده ای که دارد برمی گردد و راه اندازی سایت هایی که تازه شروع به کار می کنند روی آن ساده هست و منابع آن هم عموما کفایت می کند.

اما نمی توان گفت قرار هست همیشه شرایط به همین شکل باقی بماند!

با رشد سایت و ورودی تعداد کاربران بالا٬ بیشتر شدن سفارش های یک فروشگاه اینترنتی٬ بزرگ تر شدن دیتابیس و معمولا افزایش پردازش های PHP ٬ ممکن است منابع هاست فعلی دیگر پاسخگو نیاز های وب سایت نباشد. در این مرحله سایت با کندی و داون تایم های بدی رو به رو می شود که هم باعث می شود از نظر درآمد برای سایت های فروشگاهی با ضرر های هنگفت همراه شود و هم رتبه سایت در موتور های جستجو نظیر گوگل افت پیدا می کند و شاید مهم تر از همه این است که کاربران دیگر تمایلی برای ورود به سایت شما نداشته باشند!

اما برای حل مشکل اولین چیز هایی که مطرح می شود مهاجرت به VPS یا همان سرور مجازی می باشد.

اما آیا واقعا هر سایتی که کند شده باید VPS تهیه کند؟ یا افزایش بازدید به تنهایی از نشانه های خرید سرور مجازی هست؟

یا اینکه همیشه سرور مجازی مرحله بعد از هاست اشتراکی محسوب می شود؟

به صورت کوتاه پاسخ به این سوال ها خیر می باشد.

در خیلی از موارد مشکلاتی نظیر کدنویسی نامناسب٬ افزونه های سنگین٬ دیتابیس بهینه نشده٬ نبود Cache ٬ تصاویر حجیم و کران جاب هایی که به شکل غیراصولی تنظیم شده اند باعث افزایش مصرف منابع می شوند و انتقال سایت به سرور مجازی تنها برای مدت کوتاهی شاید بتواند این مشکلات را پنهان کند.

از طرف دیگر برخی کاربران با رشد ظرفیت های سایت واقعا به منابع بیشتر نیاز دارند اما چالش هایی که سرور های مجازی از نظر مدیریت و بک آپ گیری به همراه دارند شاید باعث شود کاربران با ذهنیتی تردید آمیز به آن نگاه کنند.

در این مقاله به‌ صورت کامل بررسی می‌ کنیم که هاست اشتراکی چیست، VPS چه تفاوتی با آن دارد، چه زمانی باید سرویس خود را ارتقا دهید و در چه شرایطی می‌ توان به‌جای VPS از یک هاست اختصاصی قدرتمند استفاده کرد.

1- هاست اشتراکی چیست؟

هاست اشتراکی یا همان Shared Hosting یکی از ابتدایی ترین سرویس های میزبانی وب می باشد. در این نوع میزبانی یک سرور قدرتمند عموما از نظر نرم افزاری کانفیگ می شود و کنترل پنل هایی نظیر سی پنل روی آن نصب می شود و با نصب وب سرور هایی مانند آپاچی یا لایت اسپید٬ بستری را آماده می کنند تا سایت ها روی آن قرار بگیرند.

در سرور هایی که برای هاست اشتراکی کانفیگ می شود امکان میزبانی سایت های مختلف قرار دارد و عموما چندین هاست را می توان روی آن ایجاد کرد و در اختیار کاربران قرار داد.

اینکه هاست های اشتراکی با این نام خوانده می شود به این معنا نیست که کاربران قرار است به اطلاعات یکدیگر دسترسی داشته باشند! در واقع منابع سخت افزاری و نرم افزاری در سرور بین چند حساب کاربری تقسیم می شود ولی در عمل هر هاستی فضای مخصوص به خود را دارد.

قبلا در مقاله انقلاب در هاست ها با کلادلینوکس به طور کامل این موضوع را مورد بررسی قرار دادیم که می توانید مطالعه بفرمایید.

شرکت های هاستینگ عموما برای اینکه تمام منابع سرور توسط یک سایت مصرف نشود برای هر اکانت محدودیت های استفاده از منابع سخت افزاری قرار می دهند که هر هاست از نظر میزان استفاده RAM ٬ CPU ٬ DISK ٬ پردازش های همزمان و I/O محدود شود.

به زبان ساده تر وقتی یک سایت از نظر میزان سی پیو که به آن اختصاص داده شده عبور کند پردازش ها محدود می شود و باعث می شود سایت کندتر از حالت معمول برای بازدیدکنندگان نمایش داده شود یا تغییرات مدیریتی از حالت عادی کندتر شوند.

این مدل باعث می‌ شود هزینه سرویس برای کاربران کمتر باشد و در عین حال مدیریت زیرساخت نیز بر عهده شرکت هاستینگ قرار گیرد.

هاست اشتراکی برای چه سایت‌ هایی مناسب است؟

به طور ساده می توان گفت هر سایتی که امکان اجرا روی هاست اشتراکی را داشته باشد می تواند گزینه بسیار خوبی برای تهیه هاست اشتراکی باشد!

یک سایت شرکتی ٬ وبلاگ شخصی٬ سایت خبری٬ فروشگاه های تازه تاسیس یا وب سایت هایی که پردازش سنگین ندارند لزوما به سرور مجازی هم نیاز ندارند و هاست اشتراکی می تواند یک تصمیم منطقی و درست برای آن باشد.

اگر یک سایت پربازدید به درستی بهینه شده باشد و از کش مناسب استفاده کند ممکن است روی یک هاست قدرتمند ورودی های بسیار بالایی را پاسخ دهد و عملکرد خوبی داشته باشد.

در عمل نباید هیچ وقت تصور کرد که هاست اشتراکی فقط برای سایت های بسیار کوچک هست! کیفیت سرور٬ محدودیت منابع٬ نوع وب سرور٬ تعداد کاربران هر سرور و نحوه مدیریت شرکت هاستینگ نقش بسیار مهمی در نشان دادن ظرفیت واقعی یک هاست دارد.

بنابراین همیشه به خاطر داشته باشید تا زمانی که می توان سایت را روی هاست اشتراکی بدون محدودیت و کندی سرعت ران کرد و سایت هم نیاز های بیشتری ندارد شاید ماندن روی هاست ها تصمیم منطقی تری باشد.

2- VPS چیست؟

VPS که مخفف Virtual Private Server می باشد در واقع یک سرور اختصاصی قدرتمند با کمک فناوری های مجازی ساز به چندین سرور مجازی تقسیم می شود.

هر VPS محیط کاملا مستقلی دارد و کاربران هیچ تاثیرگذاری روی هم ندارند! هر سرور مجازی مقدار مشخصی از منابع سخت افزاری را به شکل کاملا مستقل دریافت می کند و برخلاف هاست اشتراکی کاربران اختیار بسیار بیشتری روی سرور های مجازی دارند.

در هاست های اشتراکی یک محیط کانفیگ شده از قبل در اختیار کاربران قرار می گیرد و امکان نصب نرم افزارهای خاص در صورت نیاز از سمت کاربر وجود ندارد! اما در سرور مجازی کانفیگ ها به طور کامل در اختیار کاربر هست و می تواند سرور خود را به همان شکل که مدنظر دارد و مطابق با نیاز های پروژه می باشد کانفیگ کند.

در یک VPS با دسترسی کامل می‌ توانید سیستم‌ عامل و سرویس‌ های موردنیاز خود را مدیریت کنید، وب‌ سرور نصب کنید، تنظیمات PHP را تغییر دهید، دیتابیس را کانفیگ کنید، Firewall اختصاصی داشته باشید و نرم‌ افزارهای مختلف را روی سرور اجرا کنید.

این سطح از مدیریت و آزادی که در اختیار توسعه دهنده قرار می گیرد می تواند برای پروژه هایی که نیاز های فنی خاصی دارند بسیار مناسب باشد.

اما در عین حال که این مورد یک مزیت هست می تواند یک عیب هم باشد چون باعث می شود سرور های مجازی نسبت به هاست بسیار پیچیده تر باشند.

عموما سرور های مجازی که شرکت ها می فروشند به صورت مدیریت نشده است!

مدیریت نشده به این معنا می باشد که مسئولیت تمام بخش های سرور از کانفیگ های نرم افزاری گرفته تا بک آپ گیری و بروزرسانی کاملا برعهده توسعه دهنده هست و خود کاربر باید تمام موارد لازم را روی سرور نصب کند و در صورتی که در مدیریت سرور خود دچار مشکل شود شرکت میزبان بدون دریافت هزینه آن را بررسی نخواهد کرد.

بنابراین زمانی می توان گفت سرور مجازی گزینه بسیار جذابی هست که واقعا با چالش های آن آشنایی داشته باشید و از نظر مدیریت سرور تخصص لازم را دارا باشید.

3- تفاوت هاست اشتراکی و VPS چیست؟

تفاوت های هاست اشتراکی و سرور مجازی به موارد متعددی برمی گردد که اگر بخواهیم به مهم ترین تفاوت های این دو سرویس اشاره کنیم باید بگوییم تخصیص میزان منابع٬ سطح دسترسی و نحوه مدیریت و آزادی عمل کاربر از تفاوت های برجسته سرور های مجازی و هاست ها می باشند.

در هاست های اشتراکی تنظیمات و مدیریت سرور برعهده شرکت هاستینگ هست و کاربر فقط با فضایی که در اختیارش قرار می گیرد می تواند داده های سایت را بارگذاری کند و دیتابیس ایجاد کند و سایت را راه اندازی کند.

اما در سرور مجازی می تواند تمام تنظیمات را مطابق با نیاز پروژه خود انجام دهد و با نصب نرم افزارهای لازم مانند PHP ٬ دیتابیس ٬ وب سرور و کانفیگ های امنیتی سرور مجازی خود را برای راه اندازی سایت و پروژه خود آماده کند.

در ادامه مهم‌ ترین تفاوت‌ های هاست اشتراکی و VPS را بررسی می‌ کنیم.

الف- تفاوت در میزان منابع:

همانطور که گفته شد تفاوت در میزان منابع از اصلی ترین تفاوت های سرور مجازی و هاست اشتراکی می باشد.

در هاست اشتراکی منابع سرور در اختیار کاربران مختلف قرار می گیرد و اگر کاربری تحت حمله قرار بگیرد و یا به دیتابیس سرور فشار وارد کند با وجود اینکه فایل ها کاملا ایزوله هستند اما در عملکرد سرویس های دیگر هم مشکل رخ می دهد و کندی را احساس خواهند کرد!

اما در سرور مجازی که یک VPS توسط مجازی ساز آماده می شود و در اختیار کاربران قرار می گیرد معمولا منابع مشخص تری دارد و سرور های دیگر نمی توانند روی هم تاثیر داشته باشند و برای سایت هایی که پردازش بالا و مصرف زیادی دارند گزینه مناسب تری می باشد.

ب- تفاوت در سطح دسترسی:

در هاست اشتراکی سطح دسترسی کاربر محدود است.

معمولا کاربر از طریق کنترل‌ پنل‌ هایی مانند cPanel می‌ تواند فایل‌ ها، دیتابیس، دامنه‌ ها، ایمیل‌ ها، نسخه PHP و سایر امکانات مربوط به سایت را مدیریت کند.

اما در VPS امکان دریافت دسترسی Root وجود دارد. این سطح دسترسی به مدیر سرور اجازه می‌ دهد تغییرات گسترده‌ تری روی سیستم‌ عامل و سرویس‌ های نصب‌ شده انجام دهد.

اگر پروژه شما نیاز به کنترل کامل محیط سرور داشته باشد، VPS آزادی عمل بیشتری در اختیار شما قرار می‌ دهد با این تفاوت که نصب تمام نرم افزارها و مدیریت آن ها برعهده شما خواهد بود.

پ- تفاوت در مدیریت سرویس:

هاست اشتراکی از نظر مدیریت خیلی ساده می باشد و در صورتی که مشکلی هم رخ می دهد شرکت هاستینگ مشکل مربوطه را بررسی و رفع می کند و تمام دغدغه های اصلی مانند مدیریت سرور٬ سیستم عامل٬ بروزرسانی ها و تنظیمات امنیتی برعهده شرکت هاستینگ می باشد و کاربر تنها روی مدیریت سایت خود تمرکز می کند.

اما در سرور مجازی اگر به صورت مدیریت نشده باشد مسئولیت به صورت کامل در اختیار توسعه دهنده می باشد و مدیریت سرور با توجه به موارد متعددی که در سرور از نظر نرم افزاری وجود دارد کار ساده ای نخواهد بود.

مخصوصا اگر تا کنون با سرور کار نکرده باشید شاید تمرکز شما را از هدف اصلی که مدیریت و پیشرفت وب سایت هست دور کند.

ت- تفاوت در نیاز به دانش فنی:

کار با هاست های اشتراکی عموما به دانش فنی زیادی نیاز ندارد و مستنداتی که هر شرکت تهیه کرده است در کنار مستندات عمومی که برای کار کردن با کنترل پنل هایی نظیر سی پنل وجود دارد کار را برای مدیر وب سایت ساده می کند.

خیلی از کاربران تازه کار هم می توانند خیلی ساده حتی اگر تازه برای بار اول هم هاست تهیه کرده باشند برای مثال وردپرس را نصب کنند٬ دیتابیس بسازند و ایمیل ایجاد کنند و سایت را مدیریت کنند.

اما مدیریت سرور مجازی می تواند بسیار پیچیده تر باشد.

کار با هاست اشتراکی معمولاً به دانش فنی زیادی نیاز ندارد.

آشنایی با Linux ، SSH، وب‌ سرور، دیتابیس، تنظیمات امنیتی و دستورات سرور اهمیت زیادی دارد.

بنابراین برای کاربری که تجربه مدیریت سرور ندارد، هاست اشتراکی معمولا گزینه ساده‌ تر و کم‌ درد سرتری است.

ث- تفاوت در نصب نرم‌ افزار و سرویس‌ های اختصاصی:

در هاست اشتراکی تقریبا امکان نصب هیچ نرم افزار سیستمی وجود ندارد و هر درخواستی که برای نصب داشته باشید منوط به موافقیت شرکت هاستینگ می باشد!

شرکت های هاستینگ عموما در زمان کانفیگ سرور های خود نرم افزارهای مورد نیاز را نصب می کند و کاربران نمی توانند نرم افزاری را روی سیستم عامل به صورت مجزا نصب کنند.

اما در VPS با دسترسی Root می‌ توان نرم‌ افزارها و سرویس‌ های مختلفی نصب کرد.

برای مثال ممکن است پروژه شما به یک نسخه خاص از یک نرم‌ افزار، Queue Worker، Docker، وب‌ سرور خاص یا سرویس‌ های پس‌ زمینه نیاز داشته باشد. در چنین شرایطی VPS انعطاف بیشتری دارد.

ج- تفاوت در امنیت:

در هاست اشتراکی امنیتی که نیاز است از سمت سرور تامین شود توسط خود شرکت هاستینگ با نصب فایروال ها٬ آنتی شل ها٬ محدود سازی دسترسی SSH و کانفیگ های اصولی نرم افزار ها اعمال می شود.

یک شرکت هاستینگ با بروزرسانی های مرتبی که روی سرویس های خود انجام می دهد احتمال نفوذ و بروز مشکل در سرور را به حداقل می رساند.

اما امنیت خود سایت مانند بروزرسانی وردپرس٬ قالب٬ افزونه ها و همچنین کانفیگ اصولی سیستم سایت برعهده خود کاربر هست.

اما در سرور مجازی تامین امنیت سرور برعهده خود توسعه دهنده می شود و اینجا مسئولیتی که توسعه دهنده دارد به مراتب سنگین تر می باشد.

اگر VPS مدیریت‌ نشده باشد، مدیر سرور باید مواردی مانند Firewall، SSH، بروزرسانی سیستم، سرویس‌ های فعال و تنظیمات امنیتی را مدیریت کند.

به همین دلیل نمی‌ توان گفت VPS همیشه امن‌ تر از هاست اشتراکی است. امنیت تا حد زیادی به نحوه مدیریت سرور بستگی دارد.

چ- تفاوت در هزینه:

هاست های اشتراکی معمولا هزینه کمتری نسبت به سرور های مجازی دارد چون منابع یک سرور بین تعداد بیشتری از کاربران تقسیم می شود.

اما لزوما همیشه به این صورت نیست و در بعضی هاست های خاص مشاهده می شود هزینه هاست ها از سرور مجازی های پلن پایه هم بیشتر می شود.

اما در حالت کلی در 90 درصد مواقع سرور های مجازی قیمت بالاتری دارند و به خصوص اگر قرار باشد سروری تهیه کنید که میزان Ram و Cpu بالا داشته باشد این هزینه می تواند سنگین تر هم شود.

همچنین نصب کنترل پنل هایی نظیر سی پنل٬ لایت اسپید٬ سرویس بک آپ و فایروال های اختصاصی می تواند هزینه های نهایی سرور مجازی را افزایش هم دهد.

بنابراین هنگام مقایسه قیمت، فقط مبلغ اولیه سرور مجازی را نباید در نظر گرفت.

به طور کلی:

بعضی نکات را باید به خاطر بسپارید که قرار نیست همیشه VPS ها سریع تر از هاست اشتراکی باشند!

سرعت یک سایت فقط به نوع سرویس بستگی ندارد و ممکن است یک سرور هاست اشتراکی که پردازنده قدرتمند دارد و سرعت دیسک بالاتری دارد و تنظیمات اصولی و بهینه انجام داده است سرعت بسیار بیشتری را برای شما در برابر یک سرور مجازی با پردازنده ضعیف و دیسک های HDD فراهم کند.

بنابراین صرفا دیدن عبارت سرور مجازی نباید باعث شود تصور کنید حتما سایت سریع‌ تر خواهد شد.

VPS بیشتر برای کاربرانی مناسب است که یا به منابع بیشتری احتیاج دارند یا پروژه آن‌ ها نیازمند کنترل بیشتر روی محیط سرور است.

اگر به دسترسی Root، نصب نرم‌ افزارهای اختصاصی، اجرای سرویس‌ های خاص یا تنظیمات پیشرفته نیاز دارید، VPS انتخاب منطقی‌ تری خواهد بود.

در نهایت تفاوت اصلی این دو سرویس را می‌ توان بسیار ساده بیان کرد:

هاست اشتراکی مدیریت ساده‌ تر و محدودیت بیشتری دارد، درحالی‌ که VPS کنترل و انعطاف بیشتری در اختیار کاربر قرار می‌ دهد اما مدیریت آن نیز پیچیده‌ تر است.

بنابراین انتخاب بین هاست اشتراکی و VPS باید بر اساس نیاز واقعی سایت، میزان مصرف منابع و سطح دسترسی مورد نیاز انجام شود، نه صرفا بر اساس این تصور که VPS همیشه گزینه قوی‌ تر یا سریع‌ تری است.

4- معایب و مشکلات استفاده از VPS:

سرور مجازی در کنار مزیت های خوبی که به همراه دارد یک مشکل اصلی را هم با خود همراه می کند آن هم این است که سرور باید مدیریت شود!

این موضوع را نباید هیچ وقت نادیده گرفت. ممکن است یک کاربر به دلیل کند شدن سایت مستقیم VPS تهیه کند و بعد متوجه شود که داشتن یک سرور مجازی فقط تهیه آن و داشتن Ram و Cpu بیشتر نیست!

روی سرور های مجازی باید تمام کانفیگ ها صورت بگیرد و در صورتی که قطعی رخ داد و این داون تایم از داخل سرور باشد کاربر باید بتواند مشکل را عیب یابی و حل کند! برای مثال ممکن است دیتابیس قطع شود و یا وب سرور نتواند به درخواست ها پاسخ دهد و حتی شبکه دچار مشکل شود! رسیدگی به این موارد کاملا برعهده مدیر سرور می باشد و اگر نتواند به سرعت این موضوعات را بررسی و حل کند داون تایم های طولانی رخ می دهد.

حتی اگر cPanel روی VPS نصب شود، همچنان خود سرور نیازمند نگهداری است.

مشکلات امنیتی نیز اهمیت زیادی دارند. یک VPS که بروزرسانی نشده یا تنظیمات امنیتی مناسبی ندارد، صرفا به این دلیل که سرور مجازی است امن محسوب نمی‌ شود.

در نتیجه اگر فقط یک وب‌سایت دارید و نیازی به دسترسی Root یا تنظیمات خاص سرور ندارید، بهتر است قبل از خرید VPS بررسی کنید که آیا واقعا به یک سرور نیاز دارید یا صرفا منابع بیشتری برای هاست می‌ خواهید.

در کنار تمام این موارد یک موضوع اصلی که نباید فراموش شود فرآيند بک آپ گیری می باشد!

سرور های مجازی بک آپ گیری نمی شوند و در صورتی که توسعه دهنده به صورت مرتب از داده های خود بک آپ تهیه نکند و از سرور خارج نکند ممکن است در زمانی که سرور دچار مشکلات سخت افزاری نظیر سوختن هارد دیسک یا مشکل در سیستم عامل شود تمام داده ها حذف شود و زحمات چندین ساله در یک چشم بر هم زدن از بین برود!

بنابراین در کنار تمام چالش های سرور٬ بک آپ گیری روی سرور های مجزا و خارج از محیط سرور هم یک مورد بسیار حیاتی می باشد.

5- آیا هر سایت پربازدیدی به VPS نیاز دارد؟

پاسخ صریح و ساده به این سوال خیر است!

تعداد بازدید به تنهایی نمی تواند به عنوان معیار مناسبی قرار بگیرد تا انتخاب کنیم که حتما باید سرور مجازی خریداری شود یا خیر!

فرض کنید دو سایت روزانه 20 هزار بازدید دارند.

سایت اول یک سایت محتوایی است که صفحات آن به‌ خوبی Cache شده‌ اند و بخش زیادی از درخواست‌ های کاربران بدون اجرای پردازش‌ های سنگین PHP و دیتابیس پاسخ داده می‌ شوند.

سایت دوم یک فروشگاه اینترنتی است که کاربران دائما محصولات را جست‌ و جو می‌ کنند، فیلترها را تغییر می‌ دهند، وارد حساب کاربری می‌ شوند، محصولات را به سبد خرید اضافه می‌کنند و سفارش ثبت می‌ کنند.

اگر چه تعداد بازدید هر دو سایت یکسان است، مصرف منابع آن‌ ها می‌تواند کاملا متفاوت باشد.

حتی تعداد کاربران همزمان گاهی از بازدید روزانه مهم‌ تر است.

ممکن است یک فروشگاه در طول یک روز فقط چند هزار بازدید داشته باشد، اما بعد از ارسال یک پیامک تبلیغاتی چند صد نفر در مدت کوتاهی وارد سایت شوند. این افزایش ناگهانی درخواست‌ ها می‌تواند فشار زیادی روی CPU و دیتابیس ایجاد کند.

به همین دلیل نمی‌ توان یک عدد مشخص اعلام کرد و گفت:

هر سایتی که بیشتر از این تعداد بازدید داشته باشد باید VPS تهیه کند!

6- چه زمانی باید از هاست اشتراکی به VPS مهاجرت کنیم؟

اما به مهم ترین بخش مقاله رسیدیم٬ اینکه چه زمانی باید از هاست اشتراکی به سرور مجازی مهاجرت کنیم.

مهاجرت به سرور مجازی تنها زمانی منطقی هست که هاست فعلی واقعا به محدودیت تبدیل شده باشد یا پروژه شما به امکاناتی نیاز داشته باشد که سرویس هاست قادر به ارائه آن نیست.

علت هایی که به ما می گویند دیگر وقت خرید سرور مجازی رسیده هست عموما علت های واضح و روشنی هستند که هرکدام از آن ها باید دقیق‌ تر بررسی شوند.

الف- رسیدن مداوم CPU به سقف منابع:

یکی از مهم ترین معیارها مصرف Cpu می باشد. در هاست اشتراکی معمولا برای هر حساب مقدار مشخصی قدرت پردازش در نظر گرفته می شود و افزایش موقت Cpu طبیعی هست برای مثال در زمان اجرای یک کران جاب یا ورودی موقت ممکن است مصرف سی پیو بالا برود.

اما اگر سی پیو در ساعات مختلف مرتب به سقف تعیین شده می رسد و ارتقا های هاست هم کمکی نکرده است و هر هاست قدرتمندی را تست کردید ولی همچنان با وجود بهینه بودن کامل سایت و سیستم باز هم به سقف منابع تعیین شده می رسید احتمالا وقت مهاجرت به سرور رسیده است.

البته ابتدا باید دلیل مصرف CPU مشخص شود.

یک افزونه معیوب، حلقه پردازشی اشتباه، حملات ربات‌ ها، Cron Job نامناسب یا Query سنگین می‌ تواند CPU را بی‌ دلیل مصرف کند.

ب- کمبود RAM:

RAM نیز نقش مهمی در اجرای PHP، دیتابیس و سایر پردازش‌ های سایت دارد.

سایت‌ های ووکامرسی، سیستم‌ های آموزشی، پروژه‌ های Laravel و برنامه‌ هایی که پردازش‌ های همزمان زیادی دارند معمولا نسبت به سایت‌ های استاتیک یا شرکتی ساده حافظه بیشتری مصرف می‌ کنند.

اگر سرویس دائما با محدودیت حافظه مواجه می‌ شود و بهینه‌ سازی نیز مشکل را برطرف نمی‌ کند، انتقال به محیطی با RAM بیشتر منطقی است.

البته این مورد باید با مشورت شرکت هاستینگ گرفته شود چون ممکن است آفرهای خوبی برای افزایش رم روی هاست داشته باشند.

پ- افزایش شدید تعداد کاربران همزمان:

یکی از لحظاتی که ضعف زیرساخت سایت خود را نشان می‌ دهد زمان برگزاری کمپین‌ های تبلیغاتی است.

زمانی که کاربر هزینه های سنگینی را بابت تبلیغات و ورودی سایت خود انجام می دهد و با ورود کاربران سایت به شدت کند می شود و یا از دسترس خارج می شود علاوه بر تجربه کاربری بدی که ایجاد می کند باعث می شود هزینه های تبلیغات هم به هدر برود.

اگر منابع هاست برای این تعداد کاربر همزمان کافی نباشد، سرعت سایت کاهش پیدا می‌ کند و در بدترین زمان ممکن یعنی هنگام فروش، مشتریان با سایت کند یا خطا مواجه می‌ شوند.

اگر چنین اتفاقی مرتبا رخ می‌ دهد، باید زیرساخت قوی‌ تری در نظر بگیرید.

ت- سنگین شدن فروشگاه WooCommerce:

WooCommerce نسبت به یک سایت شرکتی ساده پردازش‌ های بسیار بیشتری دارد.

سبد خرید، موجودی محصولات، کوپن تخفیف، حساب کاربران، ثبت سفارش، جست‌ و جوی محصولات، فیلترها، محاسبه روش ارسال و فرآیند پرداخت بخش‌ هایی هستند که می‌ توانند درخواست‌ های سنگین ایجاد کنند.

با افزایش تعداد محصولات و سفارش‌ ها، دیتابیس نیز بزرگ‌ تر می‌ شود.

به همین دلیل فروشگاهی که در زمان راه‌ اندازی روی یک هاست معمولی عملکرد بسیار خوبی داشته ممکن است چند سال بعد به منابع بسیار بیشتری احتیاج پیدا کند.

در این شرایط ارتقای سرویس اهمیت زیادی دارد.

ث- بزرگ شدن دیتابیس:

گاهی مشکل اصلی CPU نیست و دیتابیس به علت اصلی مشکل سایت تبدیل می شود.

سایت‌هایی که اطلاعات زیادی از کاربران، سفارش‌ ها، محصولات، گزارش‌ ها، لاگ‌ ها، متادیتا و سشن‌ ها نگهداری می‌ کنند ممکن است دیتابیس بسیار بزرگی داشته باشند.

وجود Query های پیچیده نیز می‌ تواند فشار زیادی ایجاد کند.

قبل از خرید VPS باید دیتابیس بررسی و بهینه‌ سازی شود. اگر ساختار و Query ها مناسب هستند ولی حجم پردازش همچنان بیشتر از ظرفیت هاست است، منابع بالاتر می‌ تواند کمک‌ کننده باشد.

در آموزش افزایش سرعت دیتابیس وردپرس؛ آموزش کامل بهینه‌ سازی Database این مورد قبلا بررسی شده است.

ج- افزایش پردازش‌ های پس‌ زمینه:

تمام فشار یک سایت از بازدید کنندگان ایجاد نمی‌ شود.

Cron Job ها، بکاپ‌ ها، Import و Export، پردازش تصاویر، ارسال ایمیل، اتصال به API، ساخت گزارش و همگام‌ سازی اطلاعات نیز منابع مصرف می‌ کنند.

برای مثال فروشگاهی که روزانه اطلاعات هزاران محصول را با یک سیستم حسابداری همگام می‌ کند، ممکن است پردازش‌ های بسیار سنگین‌ تری نسبت به یک سایت عادی داشته باشد.

اگر این پردازش‌ ها دائما باعث کند شدن سایت شوند، ارتقای زیرساخت می‌ تواند لازم باشد.

چ- نیاز به Root Access:

اگر تیم فنی باید کنترل کامل سرور را در اختیار داشته باشد، هاست اشتراکی پاسخگوی این نیاز نیست.

دسترسی Root امکان تغییرات بسیار گسترده‌ ای را فراهم می‌کند.

بنابراین پروژه‌ هایی که از نظر معماری به کنترل کامل سیستم نیاز دارند معمولا باید سراغ VPS یا سرور اختصاصی بروند.

چون ممکن است تیم فنی نیاز به نصب نرم افزارهای مختلف داشته باشد یا نیاز داشته باشند که کانفیگ های نرم افزاری را به صورت شخصی سازی شده تغییر دهند.

ح- نیاز به تنظیمات امنیتی کاملا اختصاصی:

در VPS می‌توان Firewall، SSH، پورت‌ ها، سرویس‌ ها و بسیاری از سیاست‌ های امنیتی را مطابق نیاز پروژه تنظیم کرد.

این قابلیت برای برخی سازمان‌ ها و پروژه‌ های تخصصی بسیار مهم است.

با این حال باید توجه داشت که داشتن کنترل بیشتر به معنی مسئولیت بیشتر نیز هست. اگر دانش مدیریت امنیت سرور وجود نداشته باشد، یک سرویس مدیریت‌ شده می‌ تواند گزینه مناسب‌ تری باشد.

7- هاست اختصاصی یا VPS؟ کدام مناسب‌ تر است؟

یک سوال بسیار مهم که قرار است پاسخ دهیم این است که اگر هاست معمولی منابع کافی ندارد حتما باید سراغ خرید VPS برویم؟

قطعا خیر!

با توجه به چالش هایی که برای سرور های مجازی بیان کردیم خیلی از کاربران ترجیح می دهند که سراغ سرور مجازی نروند و تا حد امکان از هاست برای پوشش دادن نیاز های خود استفاده کنند و سایت خود را در بستر هاست نگه دارند تا درگیر چالش های متعدد سرور نشوند.

انتخاب بین سرور مجازی و هاست اختصاصی هم کاملا به نیاز های خود پروژه برمیگردد. اگر قرار بود انتخاب سرور مجازی تنها بخاطر منابع بالا باشد شاید بتوان گفت هاست اختصاصی به شدت می تواند این موضوع را پوشش دهد و حتی بهتر هم عمل کند.

اما اگر به Root Access، Docker، تغییر سیستم‌ عامل، نصب سرویس‌ های خاص، تنظیم پورت‌ ها یا کنترل کامل زیرساخت احتیاج دارید، VPS انتخاب مناسب‌ تری است.

اما شرایط دیگری را در نظر بگیرید:

شما یک فروشگاه WooCommerce بزرگ دارید که CPU و RAM زیادی مصرف می‌ کند. هیچ نیازی به Docker ندارید. قرار نیست سرویس خاصی روی سیستم‌ عامل نصب کنید. نمی‌ خواهید Firewall سرور را مدیریت کنید و علاقه‌ ای نیز به بروزرسانی Linux و مدیریت وب‌ سرور ندارید.

تنها چیزی که نیاز دارید یک محیط هاستینگ بسیار قدرتمند است.

در چنین شرایطی ممکن است یک هاست اختصاصی با منابع بالا گزینه مناسب‌ تری از VPS باشد.

مزیت اصلی چنین راهکاری این است که کاربر می‌ تواند همچنان از تجربه ساده مدیریت هاست استفاده کند، اما منابع بسیار بیشتری نسبت به یک هاست معمولی در اختیار داشته باشد.

هاست اختصاصی؛ جایگزین قدرتمند VPS برای سایت‌ های پرمصرف:

هاست اختصاصی پارس وب سروربا هدف میزبانی سایت‌ ها و پروژه‌ هایی ارائه شده است که مصرف منابع بالایی دارند و هاست‌ های معمولی دیگر پاسخگوی نیاز آن‌ ها نیستند.

نکته مهم اینجاست که کاربر می‌ تواند منابع بالاتر را در قالب محیط هاستینگ دریافت کند و لازم نیست مانند یک VPS مدیریت کامل سرور و کانفیگ‌ های پیچیده را بر عهده بگیرد.

به طور خلاصه اگر بخواهیم به مزیت های هاست اختصاصی اشاره کنیم باید بگوییم:

الف- منابع بسیار بالاتر نسبت به هاست‌ های معمولی:

در پلن پایه هاست اختصاصی میزان منابعی که وجود دارد 16 گیگابایت Ram و 8 هسته Cpu معادل 16 گیگاهرتز می باشد و پلن های بالاتر منابع بیشتری هم دارند.

این میزان منابع برای اکثر سایت های پرمصرف با کمپین های تبلیغاتی بالا جوابگو هست و به خوبی می تواند نسبت به هاست های دیگر یا سرور مجازی عملکرد بالایی داشته باشد.

البته میزان منابع مورد نیاز هر سایت متفاوت است و نباید صرفا بر اساس یک عدد تصمیم گرفت. قبل از انتخاب پلن بهتر است مصرف واقعی پروژه بررسی شود.

ب- cPanel بدون دردسر مدیریت VPS:

یکی از تفاوت‌ های مهم این سرویس با VPS، شیوه مدیریت آن است.

پارس وب سرور برای هاست اختصاصی از cPanel استفاده می‌ کند. بنابراین کاربری که قبلا با هاست کار کرده است با محیطی آشنا برای مدیریت دامنه، دیتابیس، فایل‌ ها و سایر بخش‌های سایت رو به‌ رو خواهد شد.

این موضوع برای بسیاری از مدیران سایت اهمیت زیادی دارد.

در یک VPS مدیریت‌ نشده ممکن است مجبور باشید سیستم‌عامل، وب‌ سرور، دیتابیس و سرویس‌ های مختلف را مدیریت کنید؛ اما اگر نیاز شما صرفا میزبانی قدرتمند سایت باشد، این پیچیدگی‌ ها ارزش اضافه‌ ای برای شما ایجاد نمی‌ کنند.

پ- استفاده از LiteSpeed:

وجود وب سرور لایت اسپید در هاست های اختصاصی در مقایسه با Nginx یا Apache عملکرد بسیار بالاتری دارد و می تواند درخواست ها را با سرعت بیشتری پاسخ دهد.

وب‌ سرور مورد استفاده در هاست اختصاصی پارس وب سرور LiteSpeed است.

وجود LiteSpeed به‌خصوص برای سایت‌ های وردپرسی می‌ تواند مزیت مهمی باشد زیرا امکان استفاده از ساز و کارهای Cache مرتبط با LiteSpeed را فراهم می‌ کند و در صورت تنظیم صحیح می‌ تواند به کاهش پردازش PHP و بهبود عملکرد سایت کمک کند.

ت- پشتیبانی از Redis:

یکی دیگر از امکانات بسیار خوبی که هاست اختصاصی دارد وجود دیتابیس Redis است.

Redis می‌ تواند برای Object Cache و نگهداری موقت برخی داده‌ های پرتکرار استفاده شود.

در سایت‌ های دیتابیس‌ محور، به‌ خصوص فروشگاه‌ های WooCommerce، استفاده صحیح از Object Cache می‌ تواند تعداد درخواست‌ های تکراری به دیتابیس را کاهش دهد.

پارس وب سرور امکان فعال‌ سازی Redis را برای هاست اختصاصی خود اضافه کرده است.

ث- فقط مخصوص وردپرس نیست:

یکی دیگر از نکات قابل‌ توجه این سرویس، پشتیبانی از چند تکنولوژی مختلف است.

روی هاست اختصاصی امکان میزبانی پروژه‌ های PHP، Laravel، Python و Node.js وجود دارد. همچنین پشتیبانی از دیتابیس‌ های MySQL، PostgreSQL، MongoDB و Redis هم در این هاست ها وجود دارد.

بنابراین این سرویس صرفا یک هاست مخصوص وردپرس نیست و می‌ تواند برای برخی پروژه‌ های برنامه‌ نویسی نیز مورد استفاده قرار گیرد.

ج- دسترسی SSH:

یکی از قابلیت‌ هایی که برای توسعه‌ دهندگان اهمیت دارد SSH است.

در هاست های اختصاصی اگر کاربران نیاز به دسترسی SSH یا محیط کامند لاین داشته باشند می توانند از آن استفاده کنند.

البته SSH هاست را نباید با Root Access یک VPS یکسان دانست.

اگر پروژه شما نیازمند دسترسی Root و کنترل کامل سیستم‌ عامل است، همچنان VPS یا سرور اختصاصی گزینه مناسب‌ تری خواهد بود.

جمع‌ بندی:

مهاجرت از هاست اشتراکی به VPS باید زمانی انجام شود که واقعا به منابع یا امکانات VPS احتیاج داشته باشید، نه صرفا به این دلیل که سایت کمی کند شده است.

در قدم اول باید دلیل کندی یا مصرف زیاد منابع مشخص شود. اگر مشکل از کد، قالب، افزونه، دیتابیس یا تنظیمات Cache باشد، بهتر است ابتدا همان مشکل برطرف شود.

اگر بعد از بهینه‌ سازی همچنان CPU و RAM هاست پاسخگوی سایت نیست، زمان ارتقای سرویس رسیده است.

در مرحله بعد باید از خود بپرسید:

من به سرور نیاز دارم یا فقط به منابع بیشتر نیاز دارم؟

این سوال تفاوت بسیار مهمی ایجاد می‌ کند.

اگر به کنترل کامل سیستم‌ عامل نیاز دارید، VPS انتخاب مناسبی است. اما اگر تنها به دنبال منابع بالا، سرعت مناسب و محیط آماده برای میزبانی سایت هستید و نمی‌ خواهید درگیر کانفیگ و نگهداری سرور شوید، هاست اختصاصی پارس وب سرور می‌ تواند در بسیاری از این سناریوها گزینه ساده‌ تر و مناسب‌ تری نسبت به VPS باشد.

در نهایت بهترین سرویس، سرویسی نیست که بیشترین منابع یا پیچیده‌ ترین امکانات را داشته باشد بلکه سرویسی است که دقیقا متناسب با نیاز واقعی سایت شما انتخاب شده باشد.